هر چیزی به مثابه ی جان انسان یا لطفن چراغ ها را خاموش کنید همه چیز عادی ست !

قرار گذاشتیم . کی و کجا ؟ . یادم نیست !

قرار بود به تکرار نیفتیم . قرار بود بگوییم : (( فکر کردم چی شده ؟ )) / (( خب مثلن که چی ؟ )) / (( این که چیز عجیبی نیست )) . کی این قرار احمقانه را گذاشته بود ؟ . خوب که نگاه کنی می فهمی این یک قرارداد اجتماعی ست که همه نا گفته و پنهانی بدان پای بندیم .

قرار شد که تکرار نکنیم . اگر هی بگوییم ، دیگر تلنگر نیست . نق زدن است نق زدن . این بود که پوست مان کلفت شد . همه چیز سر جایش است ملالی نیست الا ...

عصر خبر ، عصر عریانی ست . هیچ چیز پوشیده نیست . دهکده هم جهانی ست .اما چه سود که شاخک های انسانی دیگر حساس نیست .

گمان می کردم که این همه تکرار ما را به عادت کشانده ست ولی چنین هم نیست .

آن قدر اخبار بد و ناگوار شنیده ایم که دیگر عادی ست . این گزاره ای ست که حال بردرستی آن شک دارم .

خبر اکنون سر سفره ی ما ست . در حالی که دوغ را با لذت تمام می نوشیم به تماشای شبکه ی خبر نشسته ایم و خبر کشته شدن چند صد نفر را به راحتی هضم می کنیم .

دقت کنید !

اخبار هر روزه پر است ازاعلام کشته شدن ده ها تن در عراق / افغانستان / فلسطین / آمریکا / کنیا / اندونزی / ایران و...

حمله ی خبری سنگین است ولی این هجمه چیزی از ما نمی کاهد /  ما را نمی آزارد و همه چیز عادی ست ... همه چیز سر جایش است .

رخدادهای تلخ - طبیعی و غیر طبیعی – تکرار می شودند ... قتل / ترور / انفجار / جنگ / حمله ی استهشادی /   زلزله / گردباد و سیل و این ها همه انسان هایی را با خود به کام مرگ می برند .

این ها همه دلیل هستند یا بهانه برای مرگ ؟ !

همسرت از تو درخواست پلو می کند و خورشت را به پدرت تعارف . هم زمان پرده ای برمی افتد که (( طوفان کاترینا دها کشته برجای گذاشت و هزاران تن را بی خانمان کرد)) . آب ازآب تکان نمی خورد . لقمه بعدی را با ولع فرو می دهم.

(( در حمله ی امروز سربازان اسراییلی پنج جوان فلسطینی کشته و دو تن زخمی شدند )) / (( در پاسخ به حملات اخیر اسراییل یک جوان فلسطینی دو اسراییلی را کشت . در این حمله ی انتحاری ...))  .

 ارزش جان انسان در میان انبوه خبررنگ می بازد ؟ ( این تصور پیشین من بود ولی چنین نیست) .

شاخک های انسانی حساسیت خود را از دست می دهند ... پوست مان هر روز کلفت تر می شود ... آستانه تحمل بشر از نسلی به نسلی دیگر زیادتر می شود . انسان امروز غرق در روزمرگی شده است. سری که درد نمی کند دستمال نمی بندند ... هر کدام از این ها و هزار دلیل / توجیه دیگر می تواند گواهی باشد بر عادی شدن اوضاع در هر شرایط بحرانی .

فاجعه ، فاجعه است . مکان ندارد . ایدیولوژی هم نمی شناسد .

معتقدم حمله ی بی رحمانه ی سربازان اسراییلی به  فلسطینیان یک نسل کشی ست ، حمله حزب الله به شهرک نشینان اسراییلی نیز یک حمله ی تروریستی ست . حمله انتحاری و انفجار جوان فلسطینی در یک اتوبوس مدرسه هم وحشیانه و غیر انسانی ست .

امروز فاجعه ای دیگر در راه است !

محاصره ی باریکه ی غزه هم چنان ادامه دارد . شهروندان این منطقه با کمبود شدید دارو ، غذا و سوخت مواجه هستند . آب و برق شهر غزه نیز قطع می باشد .

خبری که آرام آرام عادی می شود .

همه با خبریم در این دهکه ی جهانی اما ...

تو راست می گویی / من راست می گویم ، افسوس که دست مان کوتاه ست !